BIO

Nurra Yazıcı, 

who makes artistic productions in the forms of photography and mixed media, produces pictorial photographs with a pataphysical approach collecting traces from the world and making the camera instrument of her own vision. Her photographs poetically gathering complementary, different and complex layers turn into an instrument that produces new thoughts and emotions through the artist’s eye. Her impressions, which remain from the things she looks at, fill the gap between the actual and potential. Assembling different layers appearing as if opposite, she encourages the viewer to enter depths of her mind.

In the photographs it is not explicit what the images are, from where they come and to where they go. What is certain that the artist’s pictorial expression shows the power of her experimental aspect who intentionally admits the margin of error in the creative process. She alters the stories and rewrites them with different surfaces that she uses. She tries to bring into sight the ordinary and even the invisible in daily life. 

In her first solo exhibition ‘Cloud Light’, the artist forms the other sky that she discovered from her personal experiences, and an unidentified time period by her photographs. Using different photographs as overlapping layers, she makes both time and space temporal and relative.

She takes the sky, the window of objective world opening to eternity, as a factor causing the collision and dispersion of place and moment. Magnificent greatness and inclusivity of the sky directly affects the concepts of space and time. She turns the sky, which pacifies time and space, connects that place to here, the previous to the later and to the future, into a persuasive, imaginary surface for new probabilities, miracles, and utopias.

In her works, she transforms photography into a research area by practices of mixed photography technique, collages of analog and digital photographs, different paper materials, and printing superimposed exposures with multi-surface experiments. With the route map she built on an intellectual background beyond randomness, the artist forms her own way of expression in infinite probabilities by especially using space and light.

Fotoğraf ve çoklu (mix) media biçimlerinde sanatsal üretimler yapan Nurra Yazıcı, dünya’dan izler toplayan ve kamerayı kendi vizyonunun aracı haline getiren patafizik bir yaklaşımla çağdaş ve resimsel fotoğraflar üretir. Birbirini tamamlayan farklı ve karmaşık katmanları şiirsel bir dille bir araya getiren fotoğrafları, sanatçının gözünden yeni fikir ve duyguları üreten bir araca dönüşür. Baktığı şeylerden geriye kalan izlenimleri, gerçeklik ve olasılıkları arasındaki uçurumu kapatır. Zıt gibi görünen farklı yüzeyleri bir araya getirerek izleyiciyi zihnin derinliklerini keşfetmeye teşvik eder.

Fotoğraflardaki görüntülerin ne olduğu, nereden gelip nereye gittikleri açık değildir. Kesin olan şey, yaratıcı süreçte hata payını isteyerek kabul eden fotoğrafçının deneysel yönünün gücünü yansıttığı resimsel anlatımıdır. Kullandığı farklı yüzeylerle hikayeleri değiştirir ve yeniden yazar. Sıradan ve hatta gündelik hayatta görünmeyeni görünür hale getirmeye çalışır.

Sanatçı, ilk kişisel sergisi olan ‘Bulut Işığı’ fotoğraflarında kendi kişisel deneyimlerinden yola çıkarak keşfettiği öteki gökyüzünü ve tanımlanamayan bir zaman aralığını fotoğraflarıyla oluşturuyor. Farklı fotoğrafları katmanlar olarak üst üste kullanarak, hem zamanı hem de mekanı geçici ve göreceli hale getiriyor.

Nesnel dünyanın sonsuza açılan penceresi olan gökyüzünü, yerin ve anın çakışmasına ve dağılmasına sebep olan bir unsur olarak kullanıyor. Gökyüzünün ihtişamlı büyüklüğü ve kapsayıcılığı, mekan ve dolayısıyla zaman kavramlarını doğrudan etkiliyor. Zamanı ve yeri pasif hale getiren, orayı buraya, öncesini sonrasına ve geleceğe bağlayan gökyüzünü yeni olasılıklar, mucizeler ve ütopyalar için ikna edici düşsel bir yüzeye dönüştürüyor. 

Çalışmalarında, karışık fotoğraf tekniği uygulamaları, analog ve dijital fotoğraf kolajları, farklı kağıt malzeme ve çoklu yüzey denemeleri ile üst üste basılan pozlarla fotoğrafı bir araştırma alanına çeviriyor. Rastlantısallığın ötesinde fikirsel alt yapı üzerine inşa ettiği yol haritasıyla sanatçı, özellikle boşluk ve ışığı kullanarak sonsuz olasılıklar içinde kendi anlatım dilini oluşturur.